Klasy Mistrzów
Klasa ekspresji scenicznej
Mistrz: Kouame Sereba (Wybrzeże Kości Słoniowej/Norwegia)
Kouame Sereba (Wybrzeże Kości Słoniowej/Norwegia). Urodzony w Abidjanie (Wybrzeże Kości Słoniowej) multiinstrumentalista – gra na gitarze, djembe i dodo – w wieku 10 lat przeprowadził się do rodzinnej wioski swoich rodziców, gdzie intensywnie zgłębiał tradycje muzyczne i taneczne swoich przodków. Mając 20 lat wyruszył w podróż po Afryce, przemierzając i żyjąc w Mali, Nigrze, Nigerii, Kamerunie, Republice Środkowoafrykańskiej, Sudanie i Egipcie. Od 1983 roku mieszka i tworzy w Norwegii, gdzie odgrywa istotną rolę na lokalnej scenie muzycznej. Stworzył wiele autorskich projektów, współpracując z licznymi muzykami reprezentującymi różne style i gatunki, grając setki koncertów w Norwegii i poza jej granicami. Współpracował m.in. z Sidneyem Pollackiem (film „The Interpreter”).
Klasa bliskowschodnich instrumentów perkusyjnych
Mistrz: Zohar Fresco (Izrael)
Praktyczna nauka gry na bębnach obręczowych oraz wiele arcyciekawych informacji na temat fascynujących cykli rytmicznych Bliskiego Wschodu.Między innymi będzie to:
Riqq - Bęben obręczowy, wyposażony w 5 podwójnych zestawów miedzianych talerzyków. W wysokiej jakości instrumentach membrana wykonana jest z pęcherza rybiego.
Daff - Duży bęben obręczowy z rzędem metalowych kółek, które dźwięczą podczas uderzania i potrząsania.
Bendir - Bęben obręczowy z jelitową struną umieszczoną pod kozią skórą.
Poza praktyczną wiedzą na temat techniki wykonawczej zainteresowani dowiedzą się jak te egzotyczne bębny używane są od setek lat w muzyce europejskiej. Warsztaty przeznaczone są przede wszystkim dla osób z doświadczeniem w grze na instrumentach perkusyjnych.
Zohar Fresco urodził się w Izraelu, lecz jego rodzina pochodzi z Turcji. Na instrumentach perkusyjnych grał od dziecka, czerpiąc z otaczających go tradycji oraz ucząc się od starszych od siebie muzyków przyjeżdżających do Izraela z innych krajów Bliskiego i Dalekiego Wschodu. Wpływ miała na niego również muzyczna izraelska rewolucja lat '80, lata ewolucji i innowacji w muzyce żydowskiej oraz przenikania się muzyki Wschodu i Zachodu.
Z czasem wypracował swój własny, unikatowy styl gry na instrumentach perkusyjnych. Stał się rozpoznawalnym i bardzo poważanym w międzynarodowym środowisku perkusyjnym, artystą.
Współpracował z takimi artystami jak Glen Velez, ustad Zakir Hossian, Ahmet Misirli, Philip Glass, Ross Daly, Arto Tuncboyaciyan, ustad Hariprasad Chaurasia i wielu innych.
Obecnie jest członkiem tria "MOŻDŻER DANIELSSON FRESCO", które tworzy z Leszkiem Możdżerem oraz basistą Larsem Danielsson.
Klasa tarantelli
Mistrz: Giovanni Amati (Włochy)
Nauka tarantelli, włoskiego tańca ludowego z Neapolu. Charakteryzuje się on ściśle ustaloną rytmiką opartą na jednostajnym pochodzie drobnych wartości rytmicznych; tempo szybkie, w metrum 6/8 lub 3/8. Nazwa pochodzi prawdopodobnie od miasta Tarent lub od nazwy pająka –tarantuli. Według wierzeń ludowych, taniec miał leczyć z jadowitego ukąszenia. Od XIX w. w formie stylizowanej tarantela pojawia się w muzyce poważnej.Giovanni Amati (Włochy) muzyk, tancerz i wokalista zespołu Skaddia. Gra na tradycyjnych instrumentach perkusyjnych takich jak: tamburyn, castagnole i cupa cupa. Wychowywał się na wsi w rodzinie, która zajmowała się rolnictwem i hodowlą bydła. Będąc pasjonatem folkloru i życia na wsi, pielęgnuje lokalne zwyczaje i tradycyjne wartości. W swojej pracy zawodowej koncentruje się na badaniach nad tradycyjną muzyką i tańcem regionu Apulia, ze szczególnym uwzględnieniem lokalnych stylów z południowej Murgii, miejsca, z którego pochodzi.
Klasa muzyki szwedzkiej
Mistrzyni: Maria Bojlund (Szwecja)
Oprócz nauki gry charakterystycznych dla Szwecji melodii i rytmów przedstawione zostaną ich ścisłe historyczne związki z tradycyjną muzyką polską sięgające XVIw. kiedy to tańce trójmiarowe z naszego kraju przybyły do Skandynawii i do dziś wykonywane są pod nazwą polsk (Dania), pols (Norwegia), polska (Szwecja, Finlandia).Maria Bojlund (Szwecja) Skrzypaczka, nyckelharpistka i śpiewaczka, mieszkająca w Malmö. Wykonuje tradycyjną muzykę szwedzką, specjalizując się w muzyce południowej i środkowo-zachodniej części Szwecji. Współtworzy szwedzkie formacje Jidder i Mary and the Saintsa, a oprócz tradycyjnej muzyki swojego kraju, zajmuje się także muzyką irlandzką, grając w zespole O’Malley’s Alley, a wspólnie z Markusem Tullbergiem współtworzy projekt łączący tradycje z Zielonej Wyspy i Szwecji.
Klasa perkusji flamenco
Mistrz: David Cobo Amores (Hiszpania)
Tradycje, historia i kultura flamenco, nauka technik perkusyjnych stosowanych we flamenco, ze szczególnym uwzględnieniem instrumentu cajon, (z hiszp.cajon - "skrzynia") – skrzynce perkusyjnej, drewnianym instrumencie pochodzącym z Afryki, a wymyślonym przez afrykańskich niewolników na kontynencie amerykańskim (Peru) Stamtąd trafił on do Europy, gdzie zaczęli go używać muzycy flamenco. Gra się na nim, siedząc okrakiem na jego górnej części i uderzając dłońmi w przednią ścianę. Oprócz gry na cajon, uczestnicy poznają inne techniki, m. in. palmas (klaskanie) oraz grę na kastanietach oraz palos. Ponadto warsztat poświęcony będzie medytacji z dźwiękiem oraz rytmom szamańskim. David Cobo Amores (Hiszpania) perkusista znany przede wszystkim z hiszpańskiej grupy elbicho. Jego edukacja muzyczna przebiegała pod opieką wielu mistrzów, takich jak Nestor
Gutierrez "el chivo" (perkusja afro kubańska), Nantha Kumar oraz Sergey Saprychef (tabla). Będąc na Kubie pobierał lekcje u Ernesto Smitha (rytmy afro Cubało) oraz u Octavio Babalawo Rodrigueza (Batá i rumba). W Indiach uczył się u Krishny Mahadevan (tabla i kangeera). David zgłębiał również lecznicze zastosowanie dźwięku oraz techniki medytacyjne. Ponadto zajmuje się muzykoterapią, szamanizmem i tantryzmem.
Współpracuje z najlepszymi muzykami jazzowymi i flamenco w Hiszpanii, m. in. z Jorge Pardo,Tino di Giraldo, Antonio Toledo, Talegon De Cordoba, Jose Parra, Ara Malikian, Piraña , Maribel Ramos, Auxi Fernandez, Nacho Arimany.






